|
|
Bulletin Voor Moeder AardeZomer 2003Duurzame Ontwikkeling
Gent Ecologisch Centrum
Ontwapening
Inheemse Volkeren/Mensenrechten
|
|
Bulletin Voor Moeder Aarde - zomer 2003Driemaandelijks tijdschrift, jaargang 12, nummer 2, zomer 2003.Genetisch Gewijzigde Organismen stillen vooral de winsthonger van de biotechnologiebedrijven
Momenteel dreigt er een GGO-oorlog tussen de VS en Europa. Mede dankzij verschillende kritische organisaties en consumenten laat Europa zich niet zomaar aanpraten dat we GGO's nodig hebben om de honger uit de wereld te helpen, en blijft Europa ook heel kritisch ten overstaan van de voorstelling van GGO-landbouw als een vorm van duurzame landbouw, omdat er zogezegd minder bestrijdingsmiddelen zouden nodig zijn. Dit laatste is trouwens ook al weerlegd, er zijn verschillende voorbeelden van het omgekeerde. Het is bovendien belangrijk het voorzorgsprincipe te hanteren. Veel is niet geweten over de invloed op langer termijn van GGO-gewassen op de gezondheid, er is het gevaar voor allergieën, en wat zijn de mogelijke gevolgen van het feit dat de gewenste genen via virussen ingebracht worden... Wat betreft milieu is er een reële bedreiging van de biodiversiteit: genetisch gemanipuleerde varieteiten kunnen dominant worden, er kan besmetting gebeuren van b.v. biologische gewassen, die daardoor niet meer als biologisch kunnen verkocht worden,... als genetisch gemanipuleerde planten in het milieu terecht komen en zich vermenigvuldigen en verspreiden, kan dit niet meer zomaar ongedaan gemaakt worden, als men later duidelijk negatieve effecten merkt. Recent hebben onderzoeken aangetoond dat vooral de geldhonger van de biotech bedrijven gestild wordt door GGO-gewassen. Deze bedrijven laten zich niet leiden door de zoektocht naar die toepassingen waar de armen (die honger hebben) het meest baat zouden bij hebben, maar door die toepassingen die het meeste winst opleveren voor de bedrijven zelf. De beste manier om de honger uit de wereld te helpen is een duurzame landbouw die lokaal ingebed is . Door de lokale mogelijkheden en de aanwezige traditionele kennis ten volle te benutten, en duurzaamheidsprincipes te hanteren, kan volgens studies de opbrengst tot 3 keer groter worden. Er is trouwens wereldwijd niet te weinig voedsel, denk eens aan de massa's voedsel die weggegooid worden. Het probleem is juist dat het voedsel niet geraakt bij degenen die het het meeste nodig hebben. Een lokaal ingebedde landbouw verhelpt hieraan: liever dan als slaven voor de export moeten werken en zelf te weinig te eten hebben, kunnen de boeren voor de lokale voedselvoorziening werken; op deze wijze blijft het evenwicht van de bodem bewaard zodat ook de toekomstige voedselvoorziening gegarandeerd is. Bekeken vanuit de situatie van de kleine boeren betekent de overstap naar GGOgewassen een onbetaalbare kost en afhankelijkheid van enkele grote industrieën. Bovendien ontwikkelen de biotechtechnologiebedrijven enkel die varieteiten die het meest geld opbrengen, als dit op grote schaal zou worden toegepast is het weer een verarming wat betreft de biodiversiteit. GGO-gewassen zijn ontwikkeld om in grootschalige systemen toegepast te worden, waarbij geen rekening gehouden wordt met de lokale mogelijkheden. Vandaar ook de voorbeelden van een lagere opbrengst, tegen de beloften in die gedaan werden door de biotechnologiebedrijven.
We hebben geen GGO's nodig om de
honger uit de wereld te helpen: Wat
Europa betreft kan in de eigen voedselbehoefte
zelfs door de Europese biologische
landbouw voorzien worden. In de
derde wereld zijn er bij voorbeeld experimenten
waarbij door het mengen van
zaden een hogere opbrengst verzekerd
wordt, dan door de 'gangbare' landbouw.
Bovendien wordt hierdoor ook
het bodemleven verzorgd, ook voor de
toekomst, en een bijdrage geleverd
wordt aan het behouden van de biodiversiteit
en de zorg voor het landschap.
www.wervel.be
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||