Bulletin Voor Moeder Aarde

Beste lezer,

Nu dit zomernummer in je brievenbus valt hebben we al heel wat warme zomerdagen gehad. De voorbije maand juni heeft wat de temperatuur betreft het record van de eeuw gebroken. Dat er klimaatveranderingen tengevolge van de broeikasgassen zijn kan minder en minder ontkend worden. Trouwens, G.W. Bush gaf vorig jaar op 3 juni toe dat ons rampen te wachten staan als de opwarming van de aarde niet gestopt wordt. Tegelijk kondigt hij aan dat de VS uitstoot van broeikasgassen met 43% zal toenemen in de komende 18 jaar. We zijn al meer tegenstrijdige uitspraken gewoon vanuit de VS.

Bijvoorbeeld de oorlog in Irak: die oorlog ging zogezegd niet om olie, maar om de massavernie-tigingswapens, de banden met Al Quaeda en het omverwerpen van het regime van Saddam Hoessein. Er zou een democratische regime geïnstalleerd worden. Achteraf werd beweerd dat het argument van de massavernietigingswapens toch niet zo essentieel was. Een commissie van de VN heeft andermaal bevestigd dat Irak geen banden heeft met Al Quaeda. En wat met het installeren van de democratie? In welke mate wordt er momenteel het woord gegeven aan de vertegenwoor-digers van de Irakese bevolking? Ook in de media horen of zien we niets over de manier waarop de Irakezen zelf hun toekomst in hun land na het Saddam-tijdperk zien. De vraag blijft hoe een land dat zelf op harde wijze kritische stemmen onderdrukt de democratie kan installeren in een ander land.
Bush en co brengen de boodschap dat de klus in Irak praktisch geklaard is door de oorlog. Het lijkt erop dat de VSpolitici goed zijn in het platbombarderen, en ze geven daar steeds edele redenen voor, maar is de klus daarna geklaard? Nu de oorlog in Afghanistan voorbij is, komt dit land nog sporadisch in het nieuws. Dit betekent echter niet dat alle problemen daar opgelost zijn. Het blijft een oord van wanorde en conflicten, en als één ding groeit en bloeit zijn het de papavers voor opiumproductie. Natuurlijk is het een goede zaak dat het dictatoriaal Irakees regime is gevallen, en dat de sancties zijn opgeheven. Echter, de meeste tegenstanders van de oorlog waren ook reeds lange tijd aan het ijveren voor het opheffen van de sancties, omdat de sancties de macht van Saddam versterkten, en de kracht van het volk om tegen de dictator op te komen, ondermijnden.
In het recente nummer van VRAK-info (Actie Vredesbelasting) worden verschillende betekenissen gegeven aan het woord 'vrede' doorheen de geschiedenis. Er is de 'vrede' die door de overwinnaars en overheersers in verdragen vastgelegd wordt, zoals de 'Pax Romana' vroeger en de 'Pax Americana' nu. Dit is een 'vrede' die alleen maar kan bewaard blijven als met alle middelen, meestal militaire, het machtsoverwicht van de overheerser gegarandeerd wordt. Er is dan steeds meer bewapening nodig om de 'vrede' te blijven garanderen en opkomende uitingen van ongenoegen van de onderdrukten te blokkeren.
Daarnaast is er de betekenis van 'vrede' die ook etymologisch verbonden is met vrijheid, tevredenheid en dergelijke die enkel mogelijk is als er geen onderdrukkers en onderdrukten zijn, als er gelijkwaardigheid is, communicatie, eerlijke handel en respect. Het is enkel deze betekenis van vrede die duurzaam kan blijven: zolang 'vrede' moet gegarandeerd worden op militaire wijze, zijn we op weg naar een bewapeningswedloop zonder einde. En het ziet er naar uit dat we opnieuw in zo'n wedloop beland zijn.
Wereldwijd namen de uitgaven voor bewapening het laatste jaar toe met 6%, de VS mag hiervan 40% voor zijn rekening nemen. Een uiterst gevaarlijke evolutie.

Voor en tijdens de oorlog in Irak groeide een tegenstelling tussen Europa en de VS. Het is een goede zaak dat Europa niet meer blind de VS achterna loopt, en zich tegen de oorlog heeft gekant. Maar als vredesbeweging kunnen we niet akkoord gaan met de evolutie waarbij Europa ook militair een eigen koers wil gaan varen, wat inhoudt dat de eigen bewapening ook opgedreven wordt. De meer onafhankelijke opstelling van Europa ten overstaan van de V.S. zou echter een prachtige gelegenheid kunnen zijn om binnen Europa echt werk te maken van het steunen en ontwikkelen, op alle niveaus, van methodes van geweldloze conflicthantering. We hopen dat dit nummer jou zal inspireren en dat we samen met jou het tij ten goede zullen doen keren.

Lieve De Kinder