België onthoudt zich bij stemming over VN resolutie over uraniumwapens die door 123 landen gesteund werd

Op 1 november 2007 aannvaardde de Verenigde Naties Eerste Commissie voor Algemene Ontwapening te New York een resolutie die de bezorgdheid over het militair gebruik van uranium in het daglicht stelt. Voor de tekst van de resolutie, klik hier

De resolutie – getiteld Effects of the use of armaments and ammunitions containing depleted uranium – werd aanvaard met 123 stemmen. 6 landen stemden tegen en 34 landen onthielden zich. Deze resolutie dringt er bij de VN-lidstaten op aan om de gezondheidsgevaren verbonden aan het gebruik van uraniumwapens verder te onderzoeken. De resolutie bepaalt ook dat het tema op de provisionele agenda wordt gezet van de 63ste zitting van de VN-Algemene Vergadering. Het is de eerste keer in de geschiedenis dat het tema uraniumwapens op de agenda van de VN-Algemene Vergadering wordt geplaatst.

De resolutie was opgesteld door de beweging van niet-gebonden landen. Indonesië diende in naam van deze groep landen.de resolutie in. De resolutie vraagt dat landen en internationale organisaties een rapport over verarmd uranium overmaken aan de zitting van de VN Algemene Vergadering van 2008.

Ter bevestiging zal in de eerste week van december 2007 een tweede keer gestemd worden over de resolutie.

Onder de landen die voor de resolutie stemden, bevinden zich landen die uraniumwapens in het arsenaal hebben: Ierland, Italië, Indië, Koeweit, Pakistan, Bahrein, Saoedi-Arabië, Egypte, Oman, de Verenigde Arabische Emiraten en Thailand.
Japan lichtte zijn goedkeuring van de resolutie als volgt toe: “Japan erkent dat er op internationaal vlak nog geen definitieve besluiten zijn voortgesproten uit de studies van belangrijke internationale organisaties over de effecten op de menselijke gezondheid en het milieu tengevolgde van het gebruik van wapensystemen en munitie die verarmd uranium bevatten. Japan zal op voorzichtige wijze de ontwikkelingen blijven volgen van de studies die geleid worden door belangrijke internationale organisaties.” Voor de tekst, klik hier)

De landen die de resolutie afkeurden zijn: Frankrijk, Nederland, de Tsjechische Republiek, Israël, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten van Amerika.

Hoewel België op 20 juni een monumentale wet tegen het gebruik van wapens met verarmd uranium publiceerde, onthield België zich bij de stemming over de resolutie in de Verenigde Naties.
(Voor de Belgische Wet, klik hier)
De Belgische Coalitie 'Stop Uraniumwapens!' is over deze Belgische houding ontstemd en heeft de minister van Buitenlandse Zaken om uitleg gevraagd.
Samen met de vakbond Euromil en met de Belgische afdeling van het International Physicians for the Prevention of a Nuclear War (IPPNW) dringt de Belgische Coalitie erop aan dat het Belgische ministerie bij de stemming begin december de VN-resolutie alsnog goedkeurt.

Dat de resolutie door een overweldigende meerderheid van landen werd aangenomen toont volgens Doug Weir, coördinator van ICBUW, aan dat regeringen zich niet meer gemakshalve neerleggen bij de beweringen van de gebruikers van deze wapens dat er geen verband zou zijn tussen blootstelling aan uraniumstof en ziekten.
Doug Weir: “De laatste jaren hebben we grote vooruitgang gezien in het begrijpen van de gezondheidsgevaren als gevolg van besmetting met verarmd uranium. Het is hoog tijd dat de internationale normen zich aanpassen aan deze nieuwe wetenschappelijke bevindingen.”

De positieve uitslag van deze stemming is een gevolg van het lobbywerk van ICBUW, de International Coalition to Ban Uranium Weapons, gedurende het laatste jaar. De herhaalde oproepen van het Europees Parlement voor een wereldwijd moratorium, hebben ook een belangrijke rol gespeeld. Zoals reeds werd vermeld werd België in juni het eerste land in de wereld dat elk gebruik van uranium in inerte munitie en bepantsering verbiedt op het Belgische grondgebied. De beslissing van de Belgische regering om deze stap te zetten, zond de duidelijke boodschap aan de NAVO-landen en uraniumwapengebruikers dat het voortdurend gebruik van deze wapens met langdurige gezondheidsgevaren niet in overeenstemming is met de internationale humanitaire wettelijke normen.

De gezondheidsrisico's van uraniumwapens spruiten voort uit de chemische giftigheid, de radioactiviteit en de uraniumstofdeeltjes die ontstaan wanneer projectielen die verarmd uranium bevatten, inslaan op gevechtstanks, of wanneer met verarmd uranium verstevigde pantserplaten verbranden. In tegenstelling tot het van nature voorkomende en onschadelijke minerale uranium dat via voedsel, water en lucht in het menselijk lichaam wordt opgenomen en via de ontlasting het lichaam weer verlaat, stapelt het industriële product verarmd uranium zich op in het menselijk lichaam. Bij mannen kan verarmd uranium zich ophopen in de blaas. Bij vrouwen kan het de placenta passeren en de foetus aantasten en zo tot afwijkingen bij de geboorte van kinderen leiden.. Besmetting met verarmd uranium kan ook leiden tot nierschade, long- en botkankers, leukemie, Hodgkin lymfoomziekte, auto-immuunziekte en verstoringen van het centrale zenuwstelsel.