(31/01/2007)

Kamercommissie Landsverdediging opent debat over een verbod van uraniumwapens

Op 31 januari 2007 opende de Kamercommissie Landsverdediging een debat naar
aanleiding van een wetsvoorstel dat wapens met verarmd uranium wil
verbieden.

Op 10 januari 2007 hebben de Kamerleden Dirk Van der Maelen (SP.A), Joseph
Arens (CdH), Muriel Gerkens (Ecolo) en Marie Nagy (Ecolo) een gezamenlijk
wetsvoorstel ingediend voor een verbod op wapens en munitie die vormen van
industrieel vervaardigd uranium bevatten.

Tijdens de Commissievergadering werd Werner Bauwens van de cel Ontwapening van het Ministerie van Buitenlandse Zaken gehoord, naast een vertegenwoordiger van het ministerie van Landsverdediging en een expert van
het Studiecentrum voor kernenergie. Deze laatste argumenteerde dat het Rode
Kruis geen verbod op uraniumwapens vraagt, dat de
Wereldgezondheidsorganisatie verarmd uranium niet als een groot
gezondheidsrisico ziet en dat de UNEP en IAEA in hun postconflictstudies
geen radioactiviteit van uranium gemeten hebben boven het normale
achtergrondniveau. De SCK-expert zei dat uranium zich overal bevindt zonder
schade te veroorzaken. Het bevindt zich in ons lichaam, ons voedsel
enzovoort. Dat dit van nature voorkomend uranium helemaal iets anders is dan
het industrieel vervaardigde verarmd uranium, vermeldde hij niet.

Kamerlid Dirk Van der Maelen repliceerde dat er toch wetenschappelijke
studies bestaan die wel degelijk aanleiding geven tot ongerustheid. Hij
haalde hierbij de studies op levende cellen aan van het U.S. Armed Forces
Radiobiology Institute die onder meer uitwijzen dat verarmd uranium door
zijn en kankerverwekkend is en genetisch materiaal kan beschadigen. Dit
instituut is verbonden aan het VS Ministerie van Defensie. Van der Maelen
haalde ook aan dat verarmd uranium niet nodig is om de meest effectieve
pantserdoordringende projectielen te maken. Er bestaan alternatieven op
basis van wolfraamcomposieten. Wolfraam is niet radioactief.

Kamerlid Stef Goris (VLD) uitte verschillende bekommernissen. Hoe zullen
Belgische soldaten zich gedragen als in NAVO-verband uraniumwapens gebezigd
worden? Worden met dit wetsvoorstel ook atoomwapens geviseerd? Wat met de
doorvoer en de Belgische internationale verplichtingen?

Werner Bauwens vermeldde dat het niet-gebruik van verarmd uraniumwapens in
het takenpakket zit van de Belgische Landsverdediging maar dat in een
NAVO-kader wel gebruik kan gemaakt worden van deze wapens.

Het voorstel van commissieondervoorzitter Hilde Vautmans werd aanvaard om
een nieuwe Hoorzitting te organiseren waarbij de experten van de eerste
Hoorzitting de confrontatie kunnen aangaan met de experten van het SCK en
van Landsverdediging.

Er is tijdens deze zitting geen socio-economisch bezwaar gerezen tegen een
dergelijk verbod aangezien de Belgische veiligheids- en defensieindustrie
niet betrokken is bij de productie van uraniumwapens.


Het gaat hier, naast verstevigingen van pantserplaten, over projectielen die
afgevuurd worden door tanks en vliegtuigen, kogels waarvan de kern bestaat
uit een penetrator die gemaakt is uit verarmd uraniummetaal, Deze penetrator
explodeert niet maar scherpt zich aan terwijl hij doorheen een pantserplaat
vliegt, dit tengevolge van de zelfontbrandende eigenschap van verarmd
uranium en door de extreem hoge temperatuursontwikkeling bij de inslag. Op
het moment van een dergelijke inslag transformeert maximaal 70 % van de
verarmd uranium penetrator in uiterst kleine deeltjes. Deze deeltjes zijn
radioactief en chemisch toxisch. Uraniumprojectielen die hun doel missen
teren weg in de bodem met besmetting van het grondwater en van de
voedselketen als gevolg. Reeds 19 landen, waaronder Frankrijk, de VS en het
Verenigd Koninkrijk, hebben uraniumwapens in hun arsenaal opgenomen.

Uraniumwapens werden gebruikt in verschillende recente oorlogen zoals de
Golfoorlog (1991), de Irakoorlog (2003), in Kosovo (1999) en in Bosnië,
Montenegro en Servië (1994-1995). Wetenschappelijke onderzoeken hebben
aangetoond dat wanneer verarmd uraniumdeeltjes worden ingeademd, ze voor 20
jaar in de longen kunnen verblijven, dat ze getransporteerd worden via het
bloed en afgezet kunnen worden in de hersenen, de nieren, de botten, het
reproductief systeem en de spieren.

Het U.S. Armed Forces Radiobiology Research Institute heeft aangetoond dat
de oxidedeeltjes van verarmd uranium het erfelijk materiaal onomkeerbaar
kunnen beschadigen, dat ze zich kunnen ophopen in de lymfeknopen en dat ze
kankers kunnen doen ontstaan.

De Belgische Coalitie 'Stop Uraniumwapens' – een samenwerkingsverband van
milieu-, mensenrechten- en vredesorganisaties – voert sinds 2003 een
campagne voor een wereld zonder uraniumwapens.


Voor meer info over verarmd uranium:

www.dekamer.be

www.motherearth.org/du

Dossier over uraniumwapens: www.motherearth.org/du/dossier2007_nl.pdf

www.bandepleteduranium.org


Contact:

Willem van den Panhuysen

e-mail: willem@motherearth.org
gsm: 0473 71 75 18