Tips voor het schrijven aan gevangenen

 Verzend een postkaart steeds in een enveloppe;
 Schrijf een retour adres en naam op de enveloppe;
 Schrijf vlot en creatief: zend foto's over je leven, tekeningen;
 Vertel de gevangene wat jezelf doet om oorlog en oorlogsvoorbereidingen te stoppen;
 Schrijf niets dat de gevangene in problemen kan brengen;
 Bedenk wat jezelf graag zou ontvangen als je in de gevangenis zit;
 Begin niet met, "Jij bent zo moedig, ik zou nooit kunnen wat jij verwezenlijkt hebt";
 Verwacht niet dat de gevangene zal antwoorden op je brief;

Een van de belangrijkste weerstanden die mensen er van weerhoudt om gevangenen te steunen is de drempel van het voor de eerste keer aanschrijven van een gevangene. Het is niet eenvoudig een brief te schrijven aan iemand die je niet kent: mensen vinden dat ze niet weten wat te zeggen, ze denken dat er dingen zijn waarover ze het niet kunnen hebben, of denken dat de gevangenen niet geïnteresseerd zijn in wat ze te zeggen hebben. Dit is een moeilijkheid waar de meeste van ons aan voorbij zijn moeten gaan, daarom hebben we suggesties opgesomd om jullie te helpen. Dit zijn natuurlijk geen strikte regels, en we pretenderen niet hier alle problemen opgelost te hebben. Verschillende mensen schrijven verschillende brieven. Hopelijk hebben onze tips enig nut.

FIRST THINGS FIRST

Sommige gevangenissen kunnen een limiet stellen aan het aantal brieven die een gevangene kan schijven of ontvangen, en ze moeten misschien postzegels en enveloppen kopen: en gevangenen zijn geen miljonairs. Dus verwacht geen verzekerd antwoord op een brief of kaartje.Veel gevangenissen staan toe dat er postzegels of vooraf gefrankeerde enveloppen toegevoegd worden bij een brief of postkaartje, maar niet allemaal. Brieven worden ook weerhouden, gelezen, vertraagd, verkeerd verzonden. Als je denkt dat een brief gestolen of geopend werd, kan je hem aangetekend verzenden, wat spijtig genoeg veel meer zal kosten maar dan moet de brief in het bijzijn van de gevangene geopend worden. Je moet ook een afzender vermelden, niet enkel omdat de gevangene een antwoord zou kunnen zenden (!), maar ook omdat sommige gevangenissen geen brieven accepteren zonder afzender.

HET SCHRIJVEN VAN DE EERSTE BRIEF

Zeg wie je bent en als het van belang is tot welke groep, beweging je hoort.

Sommige mensen vinden het belangrijk om duidelijk te zijn over je politiek, om gevangenen de keuze te laten met jou in contact te blijven of niet.

Zeg waar je over hen en hun zaak gehoord hebt.

De eerste brief kan zeer kort blijven, misschien zelfs enkel een postkaartje.

Natuurlijk zul je meer te schrijven hebben als je mensen beter leert kennen.

Sommige mensen hebben schrik om over hun eigen leven te schrijven, wat ze doen, denkende dat het de gevangene zal deprimeren, vooral gevangenen met lange straffen, of dat ze niet geïnteresseerd zijn in jou leven.

Niettegenstaande dit in sommige gevallen juist kan zijn is algemeen genomen een brief het hoogtepunt van een dag in de gevangenis. Het gevangenisleven is doodsaai, en elk nieuws dat dit wat kan doen opleven, of het van mensen komt die ze kennen of niet, is meestal zeer welkom. Zeker als je de gevangene nog niet kende voor hij/zij in de gevangenis ging, willen ze meer over je leven weten. Gebruik je gezond verstand, schrijf niets dat de gevangene in problemen kan brengen met de gevangenisautoriteiten, of jou en anderen in problemen kan brengen met de politie.

ZIJ ZIJN DAARBINNEN VOOR ONS, WIJ HIER BUITEN VOOR HEN

Het is belangrijk voor mensen uit bewegingen en strijd dat ze op de hoogte blijven van het actuele verzet - vertel hen over acties, zend hen tijdschriften als ze willen, bediscussieer strategieën met hen. Gebruik wel je verstand. Sommige mensen willen zich gedeisd houden tot ze vrij zijn.