Turi Vaccaro: Nieuwsbrief 12/2005

NIEUWSBRIEF PLOEGSCHAARAKTIVIST TURI VACCARO

(door Gonnus)

Beste vrienden van Turi,

TURI IN HOGER BEROEP.

Turi zijn rechtzaak is alweer even achter de rug. De uitspraak (op 27 oktober) was een half jaar gevangenisstraf en het betalen van een voorschot van € 750.000,- op de schade. Als hij niet in staat is om te betalen moet hij hiervoor een jaar de gevangenis in, waarbij bovendien de claim niet vervalt.

Turi is tegen deze uitspraak in hoger beroep gegaan.

Door het instellen van hoger beroep zit hij nu nog officieel in voorarrest. De hoop is dat als er na een half jaar nog geen definitieve uitspraak is dat dan zijn voorarrest niet wordt verlengd, zodat we verwachten dat hij begin februari vrijkomt. Er bestaat de mogelijkheid dat hij dan later alsnog het jaar van de schadeclaim moet uitzitten.

Er is nog geen datum wanneer het hoger beroep zal worden behandeld.

Inmiddels loopt er ook een verzoek bij de rechtbank om zijn voorarrest op te heffen en Turi zo snel mogelijk vrij te laten.

Wil je Turi schrijven:
Turi Vaccaro, gedetineerdennr: 1894430
P.I. ‘De Boschpoort’, Nassausingel 26, 4811 DG Breda.

Hoe vergaat het Turi in de gevangenis

Turi is erg blij met alle post die hij krijgt. Hij heeft het een en ander voor deze nieuwsbrief geschreven om iedereen te bedanken en te vertellen hoe het hem tot nu toe vergaat. Het lukt hem niet om iedereen persoonlijk terug te schrijven.

Het verhaal dat ik van Turi gekregen heb is een combinatie van een verhaal en een brief, en zijn nederlands is nog niet zo goed, dus de brief is lastig in zijn geheel over te nemen. Ik heb zoveel mogelijk uit de brief verwerkt in deze nieuwsbrief. Daar waar ik stukken uit de brief van Turi citeer, heb ik geprobeerd er beter Nederlands van te maken.

Turi is al jaren een fruiteter maar hij is nu ook bezig met een vastenaktie. Waar hij allemaal tegenaanloopt daar schrijft hij het volgende over:

“Pater Angelo Cavagna van Bologne in Italië organiseert elk jaar een vastenestafette om zodoende een beroep te doen op de Italiaanse regering om het budget van het ministerie van defensie te verminderen. Deze vastenaktie duurt tot Kerstmis.” Turi wil ook graag zo’n vastenestafette. Er is een oproep geweest via het internet maar daar is geen reaktie opgekomen. Turi wil pater Angelo Cavagna om meer informatie vragen en wie weet komt hier nog een vervolg op.

“Volgens mijn belofte aan Maria in de kerk van Hoogerheide (vlak voor de aktie), zal ik strenger moeten zijn om alleen fruit te eten. Tot nu toe eet ik wel veel fruit, maar ik heb soms bonen of roggebrood gegeten en soms ook kaas. Maar eigenlijk wil ik veganistisch eten.

Ik krijg wel vegetarisch voedsel, maar ik eet geen gekookt voedsel (warme maaltijd) meer. Hier fruit kopen is heel duur. Ik drink veel druivensap. Biologisch winkelen is niet mogelijk, De advocaat heeft aan de directeur gevraagd om fruit van de regering, maar tot nu toe heb ik daar geen antwoord op gekregen.

Soms heb ik gezondheidsproblemen zoals abcessen en ben ik niet voorzichtig geweest met het onderbreken van het vasten. Ook Gandhi heeft een fruitdieet gedaan gedurende 6 maanden en hij zegt dat het het de beste periode van zijn leven was. Ik zal fruitvasten tot 11 februari, het feest van Lourdes: en ik zal op bedevaart gaan als ik vrij ben of zo vroeg als mogelijk is.”

Inmiddels heeft Turi besloten om vanaf 1 december streng te gaan vasten met alleen water. Hij heeft vooralsnog geen einddatum vastgesteld. Wel doet hij deze vastenaktie in navolging van bovengenoemde pater Angelo Cavagne.

Een Huis van Bewaring staat natuurlijk bol van de regels. Er mag van alles niks. Turi schrijft hier het volgende over:

Ik weiger de röntgen foto voor de TBC-test omdat dit radioaktief is. Zij hebben me daarom medisch geisoleerd en sinds 3 maanden ben ik Heremit “reclusus” in mijn cel zonder te kunnen luchten en ik kan ook niet naar de bibliotheek of de kerk.

(dit heb ik maar even opgezocht in het woordenboek: Recluse: latijns, recludere, opsluiten. Eertijds: kluizenaar(ster) die zich afzonderde en soms zelfs in een cel voor het leven liet inmetselen. Heremiet: latijns ( grieks eremos, eenzaam, kluizenaar.)

Ik heb wel de Bijbel en van Dante: ‘La Divina Commedia’ (de goddelijke komedie), maar voor andere boeken van buiten hebben zij toestemming geweigerd. Voor jullie boeken aan me verzenden, zal ik nog een keer aan de directeur vragen hoe dit moet en of dat misschien kan via de uitgever of de boekwinkel.

Ik zat ook 20 dagen in een straf/afzonderingcel omdat ik mijn cel niet zo “schoon” hield of omdat ik zong of omdat ik kruiden wilde plukken en zij hebben me ook mishandelt.

Maar ik heb hun vergeven. Nu is het rustig met bijna alle bewakers. Ik weiger nog te praten (alleen met bezoek praat ik). Sommige bewakers laten me niet bellen of gedragen zich vijandig (doen bijv. deur dicht zonder een seconde te wachten).

Sinds enkele jaren probeer ik telepatisch te communiceren met alle vrienden. Ik ben daar nog niet zo goed in en ik wil er ook meer vanaf weten hoe dat kan. Mijn tijden zijn ’s ochtends om 7.30 uur (Ik word dan gewekt) en ’s avonds als het donker wordt, nu is dat ongeveer 16.30 (ik heb geen wekker). Ik krijg geen zon meer sinds 3 maanden. Daarom moet ik mijn ogen sparen en niet teveel elektrisch licht gebruiken. ’s Nachts probeer ik meditatie te doen of ’s ochtendsvroeg om 5 of 6 uur. Ik ga heel vroeg naar bed om ongeveer 20.00 uur en soms mediteer ik in bed tot ik slaap.

Met de post heb ik soms censuur; de rondzendbrief van Frits is ook meegenomen als contrabande en natuurlijk ook postzegels en geld. Soms nemen zij een retourenvelop met postzegel en adres niet mee. Zij maken steeds mijn brieven open zonder mijn aanwezigheid. Eigenlijk hou ik niet zo veel van brieven schrijven, een beetje vanwege de censuur, een beetje omdat een postzegel ook erkenning is van de regering en soms staat de kop van de Koningin erboven en ook omdat je bijna nooit een postzegel gratis vind. In principe hou ik niet van geld maar in gevangenis moet ik fruit kopen anders krijg ik alleen 3 stuks fruit (1 peer, 1 appel, 1 kiwi of zoiets) per week.

Mijn bajesrekening staat op de Rabobank, dat zou geboycot moeten worden vanwege de connectie met wapenleveranties aan Indonesië, weet iemand hoe wij dit kunnen doen?

Documentweigeraar ben ik niet meer sinds november 2004. Ik heb nu een identiteitsbewijs omdat mijn dochter mijn familienaam wilde. En ook zal ik iets officieels moeten doen om met mijn dochter samen te kunnen blijven, want ik ben tot nu toe al 11 keer uitgezet naar Italië, met of zonder papieren. Nu heb ik een pauze genomen in mijn campagne tegen documenten. Zoals elke campagne altijd tijdelijk is.

Zaterdag had ik een interview met een Italiaanse radio in Amsterdam (via de telefoon). Vanaf mijn raam kan ik de mensen zien (die luchten) en soms vrouwen (die luchten ook) en de hemel. En de reflex van de zon, ik heb ook altijd een raampje open voor de frisse lucht. Ik schrijf in mijn dagboek en soms in mijn dromenboek en biografie en gedichten.

En aan sommige brieven (sorry niet aan iedereen) antwoorden.

Turi stelt in zijn brief diverse vragen. Sommige van deze vragen neem ik hier over. Wie er meer van weet kan dan Turi daarover schrijven.

Turi is geinteresseerd in informatie over permacultuur en adressen waar hij meer informatie kan krijgen.

Hij wil graag documentatie van het Vaticaans Concilium Lumen Gentium (over de oorlog) en Pacem in Terris.

Hij wil ook graag meer weten van heiligen, die naar het schijnt, zonder eten konden leven. Het gaat om de heilige Ludwina van Schiedam (13e-14e eeuw), de heilige Theresa Neumann, twee heiligen in Italië en een uit India.

Hij mag geen boeken of tijdschriften ontvangen, maar waarschijnlijk wel losse kopiën.

Verder stelt hij erg prijs op blanco papier zonder lijnen. Lege blanco vellen worden schijnbaar niet aan hem doorgegeven. Hij vraagt als je hem blanco vellen stuurt om er dan iets met potlood op te schrijven. Waarschijnlijk gumt hij dit dan uit, zodat hij ze opnieuw kan gebruiken.

Turi is erg geïnspireerd door de Bijbel. Hij heeft me gevraagd het volgende vooral in de nieuwsbrief te zetten:

“Het zal mooi zijn als je citeerde in de nieuwsbrief de tekst van Jesaja 2,4: ‘dan smeden ze hun zwaarden om tot ploegscharen en hun speren tot snoeimessen. Geen volk neemt nog de wapens op, nooit meer bereidt men zich voor op de oorlog’

En Micha 4,3 (hetzelfde als boven: “dan smeden ze….) 4,4: ‘Ieder zit dan onder zijn vijgeboom of wijnstok, rustig door niemand opgeschrikt’.

De officier van justitie citeerde Joël 4,10 “smeed je ploegijzers om tot zwaarden, je snoeimessen tot speren” maar hij zegt niets over de context. God zegt zo aan de vijanden van Israël: Doe maar oorlog tegen mijn volk: ik zal hen bevrijden (Joël 4,16-2..). Hetzelfde verhaal staat ook in Jesaja 37. God bevrijd Israël van Sasherib, Koning van Assur en ook in Exodus 13,14-18 (god tegen de Egyptenaren in de Rode Zee) en in Rechters, 7 (Gideon bevrijdt Israël met 300 mensen zonder wapens).

Het is duidelijk dat God wil dat wij geen gewapende defensie voorbereiden. We moeten alleen op hem vertrouwen. De wapens zijn de “idolen van metaal” zoals het gouden kalf bij de Sinaï.

In de Oude Testament zie je nog veel oorlogen van de Israëliten tegen de vijanden en ook God gedraagt zich niet als een vader, maar doodt ook vrouwen en kinderen voor de fouten van mannen, maar Jezus is duidelijk: “Heb je vijanden lief”

Het zal ook mooi zijn als je citeerde over de profeet Jonas. Aan wie ik ook de aktie heb vernoemd. Jonas – St.Laurent. Woensdrecht 10 augustus Nagasaki The Day After, Ploegscharen aktie

Net zoals Jonas wachtte ik lange tijd voor ik mijn ‘missie’ deed (16 jaar) en ik heb een schrift van mijn dochter over Jonas , die zij geschreven heeft toen zij 8 jaar was, op een bank bij de F16 gelaten.

Naar aanleiding van wat Turi schrijft heb ik de bijbel er maar eens bijgepakt en een woordenboek. In het woordenboek vind ik de Heilige Laurentius. Latijns voor ‘de met lauweren bekranste’. Laurentius was een romeins diaken, die volgens de legende in 258 als martelaar op een rooster gebraden is. Waarom wordt niet verteld. Zijn feestdag is 10 augustus.

Uit de bijbel haal ik dat Jona(s) de stad Nineve moest waarschuwen voor naderend onheil (eens richtte de heer zich tot Jona ‘maak je gereed en ga naar Nineve, die grote stad, om haar aan te klagen, want het kwaad dat ze daar doen is ten hemel schreiend’. Maar Jona(s) deed dit niet, maar vluchtte weg met een schip. Onderweg stak een storm op en pas toen Jona(s) overboord werd gegooid ging de storm liggen. Jona(s) kwam terecht in een grote vis en toen hij na drie dagen bad tot de Heer werd hij weer op land gezet en kreeg hij opnieuw de opdracht naar Nineve te gaan om deze stad aan te klagen. De bewoners toonden berouw, gingen vasten en deden het boetekleed aan en riepen luidkeels God aan. God heeft toen de stad Nineve gespaard.

Steun vanuit Italië

Turi is ook in Italië aktief geweest tegen kernwapens en militarisme in zijn geheel. Er komen dan ook veel reakties uit Italië. Een flinke groep mensen is daar erg betrokken en zeer aktief. Gedeputeerden en senatoren hebben een motie ingediend bij het Italiaans parlement om te wijzen op de illegaliteit van kernwapens en het daardoor onterecht vastzitten van Turi. Ook bij zijn rechtzaak waren twee Italianen aanwezig. Op 8 december organiseren ze in Rome en Turijn een sitdown bij de Nederlandse ambassades. Op 8 december is destijds een akkoord getekend door Gorbatsjov en Reagan over de vermindering van kernwapens.

Lawaaidemo.

Tegelijkertijd met de sit-downs in Italië houdt de steungroep een lawaaidemo bij de bajes waar Turi zit. We verzamelen 8 december om 11.00 uur op het station van Breda.

KOMT ALLEN MET VEEL LAWAAI !!!!!!!

Financieel

Veel mensen die deze nieuwsbrief ontvangen hebben al geld gegeven, dus daar willen we niet opnieuw een beroep op doen. We willen echter vragen of er mensen zijn die er weet van hebben waar her en der fooienpotten staan en of men wellicht bereid is de opbrengst een keer aan Turi te besteden.

Er is tot nu toe ongeveer 740,- binnengekomen. Waarvoor erg veel dank. Met nog 2 à 300,- zouden we erg tevreden zijn.

Voor meer informatie:

Op de vredessite (http://www.vredessite.nl) wordt een dossier bijgehouden over Turi en zijn aktie, via het kopje ‘kernwapens’. Als er nieuws is melden we dit ook via Indymedia (http://www.indymedia.nl)

E-mail: steungroepturi@hotmail.com

Mariëtte Moors +31 (0)620112411

Zou je een keer op bezoek willen bij Turi neem dan contact op met Emmie via bovenstaand e-mail adres. Bezoektijd is op donderdagochtend van 9.10 tot 10.10 uur.

Voor financiële ondersteuning: 90 72 88 952 tnv G. Doeven te Deventer, ovv ondersteuning Turi.

Verhaal van Emmie

Als moeder van zijn (niet moedwillig veroorzaakte) (zeggen ze dat niet allemaal) dochter en momenteel niet zo heel actief lid (volgens mij is dit behoorlijke valse bescheidenheid, want Emmie is hartstikke druk met de ondersteuning van Turi, gd) van steungroep Turi mij nedergezet aan de nobele taak om iets over de mens, beweegredenen, verleden, heden en toekomst van deze F16 sloper in ons alfabet te vangen.

Turi is geboren in 1953 in Maria Napoli in Sicilië. De geiten woonden beneden de rest van het gezin boven. Hoewel moeders liever in Sicilië wou blijven vertrekt het gezin richting Rome zoals zovele Sicilianen door armoede en onrust gedreven hun heil elders in de wereld zoekend. Hier komen zij in de buurt van Rome in een oude kazerne terecht, waar het leven voor een kind van 4 helemaal zo slecht nog niet is. Schoenen waren een overbodige luxe en de behoefte kon nog op een natuurlijke wijze in het veld gedaan worden. Helaas wordt er besloten verder te trekken naar Turijn alwaar een groot gedeelte van de inmiddels uit 10 mensen bestaande familie in de Fiat fabriek komt te werken.

Als hij in de Fiatfabriek werkt studeert hij ’s avonds filosofie en pedagogiek. Als hij voor zijn laatste examen zit moet hij een gedeelte van de filosofie reproduceren met als hoofdingrediënt wiskunde en hij komt hier niet doorheen. Hij houdt de studie voor gezien er is veel tumult in de fabriek gedwongen ontslagen en veel werknemers worden tijdelijk op non actief gezet. Ook het verzet tegen de kernwapens begint op te komen en Turi besluit geen onderdelen meer te willen maken die voor legervoertuigen gebruikt kunnen worden. Omdat het vaak niet duidelijk is wat waar naar toe gaat maakt hij zich niet geliefd bij de Fiatchef en hij wordt op een gegeven moment ontslagen vanwege het beledigen van de directeur. Hij heeft dan al aardig wat tijd in Comiso (Amerikaanse atoombombasis) doorgebracht en ook enkele weken in een cel mogen doorbrengen na een vreedzame blokkade van de basis bij Comiso. Tijdens een uitstapje (met als thema Cruisewatch) naar Nederland komt hij de toekomstige moeder van zijn kind tegen. Ook maakt hij uitstapjes naar Florennes, Greenham, Fashlane en Mutlangen (alles zonder paspoort) waar hij bijna aan zijn eind komt vanwege een vervelend gas wat gebruikt wordt om hem uit het onderstel van een atoombommen vervoerende vrachtwagen te spuiten. Behalve de niet altijd pijnloze kennismaking met het recentelijk uitgevonden natodraad (scheermesjes) ziet hij ook in aardig wat Europese landen de politie, marechaussee en gevangeniscellen van binnen.

Hij besluit van beroep vredesactivist te worden, zoveel mogelijk zonder geld te leven, en elke vorm van identiteitspapieren te weigeren. Verder voorziet hij in zijn bestaan met experimenteel straattheater (yogaoefeningen begeleidt door fluitspel of zang terwijl hij op zijn hoofd staat).

Ergens zo’n 6 jaar geleden besluit hij ook om niet meer te praten bij wijze van meditatie en voor de vrede. Als je ergens iemand buiten zinnen ziet raken van woede dan kan het zijn dat Turi in de buurt is en z’n stille meditatie tot het uiterste doorvoert.

De combinatie buitenmens en papierweigeraar bezorgt hem 11 uitzettingen waarvan één voorafgegaan wordt door een verblijf van enkele weken in de grensgevangenis in Tilburg. In zijn rustige periodes leest hij bij vrienden de boekenkasten leeg en woont op beschikbare balkonnen, tuinen en parken in de buurt.

Nu zit hij alweer bijna drie maanden te zitten. Het valt hem vaak zwaar als om 5 uur de celdeur afgesloten wordt. Vooral na het verhaal op Schiphol wordt het hem wel eens wat veel. De eerste tijd heeft hij vrij streng gefruitvast en is toen ook aardig wat afgevallen. De advocaat had het voor elkaar gekregen dat hij extra fruit kreeg maar inmiddels krijgt hij een vegetarische maaltijd en is het extra fruit verleden tijd. Drie appeltjes per week is het fruitrantsoen heb ik begrepen. De rest kan je kopen, wat hij dan ook doet. Hij was gewend fruit te zoeken op de markt en at zo’n anderhalve kilo fruit per dag, wat in de bajes neerkomt op zo’n €5,- per dag + fruitsap en nootjes dubbel zo duur als bij Albert heyn. Goede voorbereiding op terugkeer in de maatschappij in verband et de inflatie, zullen ze wel denken.

Hij mediteert elke avond bij zonsondergang en wil zo min mogelijk gebruik maken van kunstlicht. Is ’s morgens meestal vroeg wakker en hoort de nieuwe ploeg bewakers binnenkomen want de ingang zit onder zijn cel. Hij schrijft ’s nachts en ’s morgens zijn dromen op, doucht warm/koud, rent rondjes in zijn cel en mediteert. Tijdens zijn meditaties probeert hij o.a. telepatisch met mensen te communiceren. Verder leest hij uiteraard zijn post en kweekt appelboompjes. Twee centimeter. Hij heeft ook een tijdje geprobeerd een composthoop in zijn cel te houden maar daar was de directeur niet zo over te spreken. Neen reden om hem in de isoleer te zetten voor een week? De advocaat dacht dat het was omdat het vruchtensap was gaan gisten en ze dachten dat hij alcohol maakte en volgens Turi was het omdat hij ’s avonds vijf minuten hard had gezongen maar ik denk dat het was om de fruitvliegjes. Mensen die van alles op orde houden, hebben het nu eenmaal niet op fruitvliegjes.

’s Middags tussen vier en vijf mag hij meestal zo’n 20 minuten bellen en dat doet hij collect. Op de gang waar hij mag bellen ligt vaak een krant en omdat hij de laatste is die belt neemt hij die krant dan mee in zijn cel. Zo weet hij toch een beetje wat er buiten gebeurt. Hij zit alleen en mag niet bij de andere gevangenen komen vanwege het weigeren van de tbc test. Geen kerkbezoek, geen bibliotheekboeken, geen luchten (kan wel maar dat is een stom rothok) en geen gezamenlijke andere dingen. Bezoek op het lulligste moment van de dag 9.20 uur ’s morgens (dan heb je dus niets aan je voordeelurenkaart voor de trein). En dat alles vanwege een test die hij niet wil. Hij wordt al behoorlijk geel door ’t gebrek aan licht maar volgens hem wordt je dat ook als je bij de Fiat werkt. Hij kan een lijst invullen als hij spullen van buiten wil hebben en een keer in de twee weken hoort dat dan gebracht te kunnen worden. Nu is het zo dat als er een spelfout of andere onregelmatigheid in het formulier zit dit een reden kan zijn om de spullen te weigeren wat dan ook vaak gebeurt. Het is en drie maanden 1 keer gelukt iets af te geven. O.a. een gitaar die aardig wat keertjes mee geweest is op de fiets en in de trein en weer terug. Omdat hij de eerste keer was vergeten ondergoed op de lijst te zetten leeft hij al drie maanden ondergoedloos. Behalve de onderbroeken vindt hij het niet hebben van spullen geen probleem. “Als je iets hebt wil je alleen maar meer” Moet je als vrouw proberen (moet je je maandverbandjes ondersteboven vastplakken). Er is een pastoor die hem van bijbels voorziet en erg teleurgesteld is dat Turi niet mee wil doen aan de tbc test. Hij zit inmiddels op de bijzondere zorgafdeling (eerst tien dagen in de bijzondere isoleer daar dus). Zijn post wordt nog steeds niet in zijn bijzijn opengemaakt, wat wel moet, en op zijn vraag om te mogen studeren heeft hij tot nog toe geen antwoord gekregen. Verder vindt hij het soms een vreemde gewaarwording als hij ’s nachts wakker wordt en hij zich zijn gevangenschap en de reden waarom hij opgesloten zit realiseert. Hopelijk mag hij er in februari even uit vanwege het hoger beroep.